noun/verb
тежегіш (noun) / тежеу (verb)
A device for slowing or stopping a moving vehicle, typically by applying pressure to the wheels (noun). To make a vehicle slow down or stop using a brake (verb).
Көліктің жылжуын баяулататын немесе тоқтататын құрылғы, әдетте дөңгелектерге қысым түсіру арқылы (зат есім). Көлікті тежегішті пайдаланып баяулату немесе тоқтату (етістік).
sordсөздік / EN↔KZsordсөздік / EN↔KZsord