noun
бақыт, өмірдің гүлденуі
A central concept in Aristotelian ethics, often translated as 'flourishing' or 'happiness,' referring to the highest human good, achieved through living virtuously and fulfilling one's potential.
Аристотель этикасының орталық ұғымы, көбінесе «гүлдену» немесе «бақыт» деп аударылады, ізгілікпен өмір сүру және өз мүмкіндіктерін жүзеге асыру арқылы қол жеткізілетін ең жоғары адамдық игілік.
sordсөздік / EN↔KZsordсөздік / EN↔KZsord