noun
бақыттылық, бақыт сезімі
A state of supreme blessedness or happiness, often associated with spiritual fulfillment, particularly in Christian theology where it refers to the blessings listed by Jesus in the Sermon on the Mount.
Рухани толықтыққа байланысты өте жоғары бақыттылық күйі, әсіресе христиан теологиясында Иса Мәсіхтің Тауда сөйлеген сөзінде айтылған баталарға қатысты.
sordсөздік / EN↔KZsordсөздік / EN↔KZsord