phrasal verb
жабысу, бекіну
To become strongly attached to someone or something, often emotionally or physically. In parenting, it can describe a child's behavior when they seek comfort or security by holding onto a parent or object.
Біреуге немесе бір нәрсеге эмоционалды не дене жүзінде берік жабысу. Бала тәрбиесінде баланың ата-анасына немесе затқа жабысып, жайлылық пен қауіпсіздік іздеу мінезін сипаттау үшін қолданылады.