verb
нотариалдық куәландыру
To officially certify a document, signature, or copy as genuine, typically by a notary public, ensuring its legal validity. In historical contexts, it may refer to the authentication of ancient manuscripts or decrees.
Құжатты, қолтаңбаны немесе көшірмені ресми түрде растау, әдетте нотариус арқылы, оның заңды күшін қамтамасыз ету. Тарихи контексте ежелгі қолжазбаларды немесе жарлықтарды куәландыруды білдіруі мүмкін.
sordсөздік / EN↔KZsordсөздік / EN↔KZsord