noun
ырғақты әуен, әуезділік
A pleasant, gentle rising and falling of the voice in speech or song, often characteristic of a particular dialect or region.
Сөйлеу немесе ән айтудағы дыбыстың жағымды, жұмсақ көтеріліп-төмендеуі, көбінесе белгілі бір диалектке немесе аймаққа тән.
sordсөздік / EN↔KZsordсөздік / EN↔KZsord