idiom
қасірет құдығына бату
This idiom, rooted in Slavic and Central Asian folklore, describes a state of overwhelming grief or despair, often personified as a dark, inescapable well where one’s sorrows deepen indefinitely.
Бұл идиома славян және Орта Азия фольклорында қасірет пен үмітсіздіктің шегіне жетуін бейнелейді. Ол адамның қайғы-қасіретінің шексіз тереңдейтін қара құдыққа батуын суреттейді.